ForeverMissed
This memorial website was created in memory of our loved one, Bakhat Bahadur Kunwor 75 years old , born on October 23, 1936 and passed away on November 23, 2011. We will remember him forever.
Posted by Padam Kunwor on November 23, 2019
It's been 8 years since you left us. Dad, I’m so thankful for all the memories we had together. I only wish you were here to make more.
Posted by Bikram Kunwar on October 24, 2018
Another day another year again to remember the day. The day when he left us. You are always in our heart and memories haajurbuaa May ur departed soul rest in peace
Posted by Padam Kunwor on October 23, 2017
Miss You Dad
Six long years have passed by since you left this world this day in 2011 but I still often find myself missing you badly. As I observe this day in silence, the pain of that fateful day seems to have come back to surface once again.
Dad even though you are gone your memories will forever be precious, and the blessing is that you are still alive in us.

You taught me why not to easily trust people, and how to value friendships. You have also taught me how to interpret dreams and many other things which I might have not been able to explore myself. So although you are gone, father, the values and knowledge you have given me still flows in my blood and I will try to pass them on to your grandchildren too. We, as a family, are doing everything that could make you proud. Your rich legacies shall never die !
Posted by Padam Kunwor on November 23, 2016
Today marks the 5th year of my dad's passing. Today seems harder than usual for me. He was always there for us. I can still feel him everywhere, guiding me and giving me strength. I miss more than I could ever express. I feel like I shouldn't want to cry, but I ……... you are always and be always remembered. With all our love ❤️
Posted by Suresh Kunwar on November 23, 2016
Hajurbuwa,

It's been 5 years since you passed away. Your memory lives on in our heart. Your kindness and willingness to help others will never be forgotten.
Posted by Padam Kunwor on November 23, 2015
Buwa, 4 years today since you have gone, Beautiful Memories are all we have of You. you’re like the sun to me, a sure thing, always there, beaming light and warmth onto my life. Whatever is good in me today, I owe to your wisdom, your patience, your strength, and your love. You will always be remembered as a loving & affectionate father. We will forever cherish your memories and hope for our ever loving Aama. Today she will miss you ever so more and hope that you are watching. You were a Perfect couple ! We miss you a lot ! Love always, Padam
Posted by Chiranjibi Paudyal on October 26, 2015
Our heartfelt tribute to you Bakhat Bahadur Mama! Though you are not with us physically, your great social works will remain with us forever!
Posted by Padam Kunwor on November 23, 2014
It has been a long three years without you, but I know I must go on, for you would want me to. Thank you for all the wonderful memories I have of you & for being the best dad any person could have. We may have been living miles apart but somehow it always felt that you were always there. Dad, I miss you.
Posted by Padam Kunwor on November 23, 2012
It's a year today since you passed away. I think of you every day and miss you terribly. I love you dad ! Mum really misses you but rest assured we are looking after her.
You had a real flair for life and lived it to the fullest. May you Rest in peace !
Posted by Moti Kunwar on April 15, 2012
Uncle,your beautiful memory & inspiration will always remain with us. We are in a extremely painful situation by loosing your presence.All mighty god will help you to be in heaven with your peaceful soul .I really salute you & your late eldest brother "Gagan" for your historical bravery during your regime.
Posted by Kamala Kunwar on January 5, 2012
''i really miss you from my inner heart hajurbuwa,wherever you are you are always in my heart .i love you hajurbuwa,,
Posted by Chiranjibi Paudyal on December 19, 2011
Our heartfelt tribute to late Bakhat Bahadur Kunwar, a great social worker of our village Bihadi. We are saddened and shocked to hear this untimely, sad and tragic news about the passing away of Bakhat Bahadur, an active political and social activist, and father of our friends Tilak, Padam and Kunwar brothers. Tribute to the selfless, respected guardian like figure. May his soul rest in pe
Posted by Chetnath Neupane on December 16, 2011
"Dear Buba...May your Soul Rest In Peace....We will always love you and never let u go away frm our deep heart inside..LOVE YOU..."kya yad aaucha buba le "sharma g k cha halchal "vaner sodni gareko..........
Posted by Suresh Kunwar on December 15, 2011
Hajurba, I truly miss u and cant still believe that u passed away. You memories will always remain in our heart
I never had a chance to say goodbye, a true grandfather and honourable person , you will be forever missed
"God has called back one of his angels you will always be in our hearts"
May your soul rest in peace
Posted by Sunil Kunwar on December 15, 2011
Miss u & love you grandad
I will miss your Jhaure geet & madal ko taal
Your memories will always remainin in our heart
,,,Rest in Peace...
Posted by Prakash Kunwor on December 14, 2011
grandfather, i have so many memories never i forget that i dont belive he passed away still he is around my eyes our grand father was help full, pourfull and he was like a king.may yours soul rest in peace.i love u grandfather..................................u will be missed.
Posted by Bikram Kunwar on December 13, 2011
'Hajurbuwa'I was so nervous when i heard that you left us forever but your hope and sympathy will remain in our inner heart. i will miss u physically but you will remain in my heart,mind & memories forever let us won't feel bad in lack of you.miss u so much Grandpa.(HAJURBUWA)
Posted by Kcrunkn Glee on December 13, 2011
grandfa...really we all miss u a lot....luv u
Posted by प्रभात कु... on December 13, 2011
May ur soul rest in peace!!! Hajur ko aatma le feri ek mahaan rup liera yo dhartima prawesh garos...
Posted by Bharat Kunwar on December 13, 2011
Dear Grandfa....MAy your Soul Rest In Peace....We will always love you and never let u go away from our deep heart inside..LOVE YOU...
Posted by Ryan Kunwor on December 13, 2011
I may not of known my Grandad very well but we had a good connection
between each other. I hope you have a better life than before. R.I.P GRANDAD. I love you.
Posted by Jay Thomas Kunwor on December 13, 2011
Granddad was a kind gentle man. Looking back to the days when he came to England to visit us, I remember him, singing Nepali song and playing that Nepali wooden drum thing . He was always cheerful and funny. He liked to watch Wrestling and Boxing on the TV with us. you will always be missed and may the god (whichever you believed in) grant your soul eternal peace. Love U granddad.
Posted by Bikash Kunwor on December 12, 2011
Rest In Peace.......
Posted by Pramila Kuwar on December 12, 2011
Hajurbuwa i cant still believe that u passed away but love you so much n miss you lot
may your soul rest in peace
your sweet memeries will always
Remain with us..
We all love yu n u will b missed..
Love u hajurbuwa...
Posted by Padam Kunwor on December 11, 2011
Buwaa,The beautiful memories of you will always remain with me . Losing you has been extremely painful.You will always be remembered as a loving & affectionate Father. I will forever cherish your memories and hope for our ever loving Mother to see through this difficult time of parting.Today she will miss you ever so more and hope that you are watching.I love you Dad and will miss you.
Posted by Jagannath Sharma on December 11, 2011
I am very shocked to hear the news that Bhakhat bahadur Mama passed away.  our condolence to you and your family.

Leave a Tribute

 
Recent Tributes
Posted by Padam Kunwor on November 23, 2019
It's been 8 years since you left us. Dad, I’m so thankful for all the memories we had together. I only wish you were here to make more.
Posted by Bikram Kunwar on October 24, 2018
Another day another year again to remember the day. The day when he left us. You are always in our heart and memories haajurbuaa May ur departed soul rest in peace
Posted by Padam Kunwor on October 23, 2017
Miss You Dad
Six long years have passed by since you left this world this day in 2011 but I still often find myself missing you badly. As I observe this day in silence, the pain of that fateful day seems to have come back to surface once again.
Dad even though you are gone your memories will forever be precious, and the blessing is that you are still alive in us.

You taught me why not to easily trust people, and how to value friendships. You have also taught me how to interpret dreams and many other things which I might have not been able to explore myself. So although you are gone, father, the values and knowledge you have given me still flows in my blood and I will try to pass them on to your grandchildren too. We, as a family, are doing everything that could make you proud. Your rich legacies shall never die !
Recent stories

बखतबहादुर कुँवरको ४५औं पून्य तिथिमा कोइरालाद्धारा कब्जा गरेका घर जग्गा फिर्ता नगरेको भन्दै आपत्ति

Shared by Padam Kunwor on January 4, 2012

बखतबहादुर कुँवरको ४५औं पून्य तिथिमा कोइरालाद्धारा कब्जा गरेका घर जग्गा फिर्ता नगरेको भन्दै आपत्तिPublished: 4th of January 2012 10:36 AM.http://imagechannels.com/samachar/thap_janakari/9806

 

 

नेपाली कांग्रेसका सभापति सुशील कोइरालाले माओवादीले कब्जा गरेका घरजग्गा र सम्पत्ति फिर्ता नगरेको भन्दै आपत्ति जनाउनु भएको छ । नेपाली कांग्रेस पर्वतका पुराना कार्यकर्ता बखतबहादुर कुँवरको ४५औं पून्य तिथिको अवसरमा राजधानीमा आयोजित श्रद्धाञ्जली कार्यक्रममा कोइरालाले माओवादीबाट पीडित कार्यकर्तालाई न्याय दिलाउन आवश्यक रहेको बताउनु भयो । कोइरालाले बखतबहादुर कुँवर जस्ता ब्यक्तिहरुले नै कांग्रेसलाई गाउँ गाउँमा जोगाएको पनि बताउनु भयो । माओवादीहरुले युद्धकालमा दिवंगत कुँवरको सम्पत्ति र सेतो घोडा समेत लुटेका थिए भने सोही घोडा माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डले चढ्ने गर्नुहुन्थ्यो ।

 

2010-10-06 - ekantipur.com | फोटो ग्यालरी

Shared by Padam Kunwor on December 13, 2011

6 अक्टोबर 2010 –

पर्वतको रानीपानी गाविसका ७६ वर्षीय बृद्ध बखतबहादुर कुँवर द्धन्द्धकालमा माओवादीले लुटेको रकमका बारेमा डाईरी हेरेर जानकारी दिदैं । साथमा माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालले युद्धकालमा चढेको कुँवरको सेते घोडा । फोटोग्राफर : विमल खतिवडा ...
 

http://202.166.193.40/np/gallery/gallery-images.php?gallery_id=480&image_id=6438

चोरेको घोडा चढेर सोझा जनताको हिरो बन्ने प्रचण्ड

Shared by Padam Kunwor on December 13, 2011

From http://prachandatanasha.blogspot.com/ 

Friday, February 12, 2010

६ लाख रुपैयाँ नदिएपछि माओवादीले उनको घोडा रोल्पा पुर्‍याएका थिए  चोरेको घोडा चढेर सीधा सोझा जनताको अगाडि हिरो बन्ने एकिकृत ने-क-पा-माओबादी अध्यक्ष प्रचण्ड जनताको नेता होइना।
विमल खतिवडा,घोडाबाटै परिचित:पर्वत, आश्विन २०६६ साल २२ गते - ब्ाखतबहादुर कुँवर धेरैले नचिन्लान् तर सेतो घोडा चढ्ने बूढा भनेपछि चिरपरिचित छन् । पर्वतको रानीपानी, १ निवासी कुँवरको चिनारीको माध्यम नै बन्यो उनले पालेको सेतो घोडा । पहिला पनि उनलाई घोडाले सबैसामु परिचित गराएकै थियो । जतिबेला उनका घोडा प्रचण्डलाई बोकेर पश्चिमका दुर्गम पहाडमा यात्रा गरेको थाहा हुँदै गयो । उनले १५ वर्षअघि रुकुमबाट सानो बच्चा किनेर ल्याई पालेका थिए । उनले त्यसर्ला 'सेते' नाम दिएका थिए । उनको मुस्ताङ्गी घोडा हेर्दा पनि निकै लायक छ । धेरै परिश्रमका साथ लालन पालन गरेका छन् भने कतै जान पर्‍यो भने त्यसैमा जाने सवारीसाधनका रूपमा पनि प्रयोग गर्दै आएका छन् । ७३ वषर्ीय कुँवरको साधन मात्र हैन साथ र सहारा पनि यही घोडा नै हो ।एकीकृत नेकपा माओवादीका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल 'प्रचण्ड' ले चढेपछि कुँवर र उनको घोडाले यति धेरै चर्चा कमाउन सफल भएका हुन् । ७३ वषर्ीय कुँवरको घोडा २०६२ असोज १५ गते माओवादी कार्यकर्ताहरूले उनको घरबाट लिएर गएर गए । त्यतिबेला उनी घरमा थिएनन् । ०६० कात्तिक १४ गतेदेखि नै माओवादीको धम्कीका कारण उनी गाउँबाट विस्थापित भई काठमाडौं गएर बसेका थिए । त्यतिबेला उनलाई मओवादीले ६ लाख रुपैयाँ माग गरेका थिए । पैसा नदिएपछि माओवादीले उनको घोडा रोल्पा पुर्‍याएका थिए । जतिबेला उनी घोडा लगिएको पीडामा थिए त्यतिबेला प्रचण्डले रोल्पामा कार्यक्रममा जाने र पार्टीका कार्यकर्ताहरू भेटघाट गर्ने साधनका रूपमा उनै बखतबहादुरको घोडा प्रयोग गरेका थिए । कान्तिपुरको नेपाल साप्ताहिकमा प्रचण्डले घोडा चढेको फोटो देखेपछि उनले आफ्नो घोडाको पत्तो पाएका थिए । घोडाको खोजीका लागि कान्तिपुरमा गएर उनले आग्रह गरेका थिए । शान्ति प्रक्रियापछि उनले जिल्लाका विभिन्न दलका प्रतिनिधि, सञ्चारकर्मी र मानव अधिकारकर्मीहरू तथा प्रचण्ड स्वयंलाई भेटी आफ्नो घोडा फर्काईदिन माग गरेका थिए । प्रचण्डले तपाईले चढेकै घोडा नभए पनि मैले रुकुम, रोल्पा जाँदा चढ्ने गरेको दुईवटा घोडा छन् कुन लानुहुन्छ रोजेर लानु भन्दा उनी केही बेर भावुक बनेका थिए । पछि उनले जसरी भए पनि आफूले चढ्ने गरेकै घोडा चाहिन्छ भनी प्रचण्डलाई घोडा फर्काइदिन माग गरे । प्रचण्डको आदेशमा माओवादी कार्यकर्ताहरूले ०६३ सालमा घोडा फिर्ता ल्याइदिए । त्यतिबेला पर्वतको तिलार गाविस-८ का माओवादी कार्यकर्ता मोहन गिरीको घरमा उक्त घोडा लुकाएर राखिएको रहेछ । युद्धकालमा उनको पसलबाट माओवादी कार्यकर्ताले लगेको १४ लाख ४० हजार ८ सय रुपैयाँ अझै फिर्ता पाउन सकेका छैनन् । शान्ति सम्झौतापछि गाउँ फर्किएका उनले घरमा घोडा पाएको दुई महिना नबित्दै पुनः विस्थापित हुनुपरेको थियो । पछि दलहरूको रोहवरमा पुनः घर फर्किएका थिए ।'मेरो जीवनसाथी घोडा नै हो र जनता मेरा परिवार । अबको सेवा भनेको घोडाको र जनताको हुन्छ' बखतबहादुर भन्छन् । तीन श्रीमतीका ७ छोरा रहेका उनका दुई श्रीमतीको मृत्यु भइसकेको छ भने छोराहरू पनि बाहिरबाहिरै छन् । कान्छी श्रीमती पनि काठमाडौंमा बस्छिन् । उनी भने आफू जन्मेको र हुर्केको ठाउँ रानीपानीमै नाति भुपालबहादुरसँग बसेर सामाजिक काममा नै सक्रिय छन् । झन्डै आधा दर्जन रोगले गाँजिएका उनी आफ्नो बुढेसकालको सहारा भन्नु नै घोडा रहेको बताउँछन् । उनलाई मधुमेह, रक्तचाप, पिसाबसम्बन्धी रोग, नशासम्बन्धी रोग र ग्यास्टिक छ । उनी घोडाबिना एक पाइला पनि कतै हिँड्न सक्दैनन् । उनी सदरमुकाम कुश्मा, पोखरा, स्याङ्गजा, बुटवल जाँदा पनि घोडै चढेर जान्छन् । गाडीमा चढ्यो भने कहाँ पल्टिने हो थाहा हुँदैन तर घोडामा चढे केही हुँदैन- बखतबहादुर भन्छन् । जहाँ जाँदा पनि घोडाकै सहारा लिन्छु । घोडाले मैले मात्र होइन उसले पनि मलाई माया गर्छ । उनी भन्छन्- त्यही भएर म चढ्दा घोडाले बेइमानी गर्दैन तर अरू चढ्दा बेइमानी गरी लडाइदिन्छ । उनले दाजु गगनबहादुरलाई साथ लिएर पहिलोपटक गाउँमा स्वास्थ्य चौकी खोलेका थिए । 'घोडा लगेर दुःख दिन्थे त कहिले घरबाट उठिबास लाएर' प्रचण्डप्रति आक्रामक बन्दै बखतबहादुर भन्छन््, 'सर्वहारा जनताका नेता अरे दुनियाँ सर्वसाधारणहरूको घरखेती कब्जा गरेर सर्वहाराका नेता बन्छन् ।' उनले भने मैले माओवादीसँग बरु मेरो घर जग्गा केही फिर्ता चाहिँदैन मलाई मेरो घोडा दिए पुग्छ भनेर घोडा फिर्ता मागेको बताए । घोडाको निम्ति ज्यान पनि दिन पछि नहट्ने उनी भन्छन्उनले ६० हजार रुपैयाँमा उक्त घोडा किनेर ल्याएका थिए । अहिले अर्बौं पैसा दिए पनि कसैलाई नदिने बखतबहादुर बताउँछन् । भन्छन्, 'छोराछोरी र श्रीमतीले मलाई बोक्दैनन्, त्यही भएर छोरीछोरी वा श्रीमती जे भने पनि यही घोडा हो ।' गाउँमा घोडा चढ्ने पहिलो व्यक्ति नै बखतबहादुर हुन् । उनले एक दर्जन जती घोडा किनेर चढेका तर सेते घोडाको जस्तै माया अरू कुनै घोडाको पनि नलागेको उनी बताउँछन् । उनका नाति बिहानैदेखि घोडाको स्याहार गर्न खटिने गरेका छन् । उनले दैनिक घोडालाई एउटा अण्डा र एक पाथी मकै खुवाउने र दुई दुई दिनमा आधा माना खुवाउने गरेका छन् । उनले अबको उमेर भने गाउँमै बसेर जनताको सेवा गरेर बिताउने योजना बनाएका छन् । भन्छन् अब त घोडा लिन र मलाई विस्थापित गर्न माओवादी आए भने मलाई र घोडालाई सँगै जहाँ लान्छौं लैजाऊ भन्छु ।
काठमाडौ, २०६६ माघ १५ - बखतबहादुर कुँवरलाई धेरैले नचिन्लान् तर सेतो घोडा चढ्ने बूढा भनेपछि चाहिँ सबैले उनलाई सम्झिहाल्छन् । पर्वत रानीपानी- १ निवासी कुँवरको चिनारीको माध्यम नै बन्यो उनले पालेको सेतो घोडा । पहिला पनि उनलाई घोडाले सबैसामु परििचत गराएकै थियो । उनी त्यतिबेला चर्चाको शिखरमा पुगे जतिबेला उनको घोडा माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाललाई बोकेर पश्चिमका दुर्गम पहाडमा यात्रा गरेको थाहा भयो ।
उनले १५ वर्षअघि रुकुमबाट सानो बच्चा किनेर ल्याई पालेका थिए । उनले त्यसर्ला 'सेते' नाम दिएका थिए । उनको मुस्ताङ्गी घोडा हेर्दा पनि निकै लायक छ । धेरै परश्रिमका साथ लालन पालन गरेका छन् भने कतै जान पर्‍यो भने त्यसैमा जाने सवारी साधनका रूपमा पनि प्रयोग गर्दै आएका छन् । ७३ वषिर्य कुँवरको साधन मात्र हैन साथ र सहारा पनि हो सेते । दाहालले चढेपछि कुँवर र उनको घोडा निकै चिनिए ।
२०६२ असोज १५ गते मओवादी कार्यकर्ताहरूले उनको घरबाट घोडा लिएर गएर गए । त्यतिबेला उनी घरमा थिएनन् । ०६० कात्तिक १४ गतेदेखि नै माओवादीको धम्कीका कारण उनी गाउँबाट विस्थापित भई काठमाडौं गएर बसेका थिए । त्यतिबेला उनलाई मओवादीले ६ लाख रुपैयाँ माग गरेका थिए । पैसा नदिएपछि माओवादीले उनको घोडा रोल्पा पुर्‍याए ।
जतिबेला उनी घोडा लगिएको पीडामा थिए त्यतिबेला पुष्पकमलले रोल्पामा कार्यक्रममा जाने र पार्टीका कार्यकर्ताहरू भेटघाट गर्ने साधनका रूपमा उनै बखतबहादुरको सेते प्रयोग गर्थे । कान्तिपुरको नेपाल साप्ताहिकमा दाहालले घोडा चढेको तस्बिर देखेपछि उनले आफ्नो घोडाको पत्तो पाएका थिए । घोडाको खोजीका लागि कान्तिपुरमा गएर उनले आग्रह गरेका थिए ।
शान्ति प्रक्रियापछि उनले जिल्लाका विभिन्न दलका प्रतिनिधि, सञ्चारकर्मी र मानव अधिकारकर्मीहरू तथा दाहाल स्वयंलाई भेटी आफ्नो घोडा फर्काइदिन माग गरेका थिए । दाहालले 'तपाईले चढेकै घोडा नभए पनि मैले रुकुम, रोल्पा जाँदा चढ्ने गरेको दुई घोडा छन्, कुन लानुहुन्छ ?' भनेर उनलाई रोज्न लगाए अरे । त्यसबेला उनी पनि दहालझै 'भावुक' भएछन् । पछि उनले जसरी भए पनि आफूले चढ्ने गरेकै घोडा चाहिन्छ भनेर अड् डी कसेछन् । दाहालको आदेशमा मओवादीले ०६३ सालमा घोडा फिर्ता ल्याइदिएपछि उनको खुसी चुलिएर सगरमाथै भएको थियो । त्यतिबेला पर्वतको तिलार गाविस-८ का माओवादी कार्यकर्ता मोहन गिरीको घरमा सेतेलाई लुकाएर राखिएको रहेछ ।
घोडा फिर्ता पाए पनि युद्धकालमा उनको पसलबाट माओवादी कार्यकर्ताले लगेको १४ लाख ४० हजार ८सय रुपैयाँ पैसा भने अझै फिर्ता पाउन सकेका छैनन् बखतबहादुरले । शान्ति सम्झौतापछि गाउँ फर्किएका उनले घरमा घोडा पाएको दुई महिना नबित्दै पुनः विस् थापित हुनुपरेको थियो । पछि दलहरूको रोहवरमा पुनः घर फर्किएका थिए ।
'मेरो जीवनसाथी घोडा नै हो र जनता मेरा परविार । अबको सेवा भनेको घोडाको र जनताको हुन्छ' बखतबहादुर भन्छन् ।
घोडाबाहेक बखतबहादुरको मायाका भागी तीन श्रीमती र ७ छोरा पनि थिए कुनै समय । अहिले भने दुई श्रीमतीको मृत्यु भइसकेको छ । छोराहरू पनि बाहिरबाहिरै छन् । कान्छी श्रीमती पनि काठमाडौंमा बस्छिन् । उनीचाहिँ घोडाको साथमा गाउँमै खुसी छन् । आफू जन्मे हुर्केको ठाउँ रानीपानीमै नाति भुपालबहादुरसँग बसेर सामाजिक काममा सक्रिय बखतबहादुर सेतेलाई अचम्मै माया गर्छन् ।
झन्डै आधा दर्जन रोगले गाँजिएका उनी आफ्नो बुढेसकालको सहारा भन्नु नै घोडा हो भन्छन् । उनलाई मधुमेह, रक्तचाप, पिसाबसम्बन्धी रोग, नशासम्बन्धी रोग र ग्यास्टि्रक पनि छ । उनी घोडाबिना एक पाइला पनि कतै हिँड्न सक्दैनन् ।
कतिसम्म भने सदरमुकाम कुश्मादेखि पोखरा, स्याङ्गजा र बुटवलसम्म जाँदा पनि घोडै चढेर जान्छन् बखतबहादुर । '
गाडीमा चढ्यो भने कहाँ पल्टिने हो थाहा हुँदैन तर घोडामा चढे केही हुँदैन' भन्छन्, 'जहाँ जाँदा पनि घोडाकै सहारा लिन्छु । घोडालाई मैले मात्र होइन उसले पनि मलाई माया गर्छ । त्यही भएर म चढ्दा घोडाले बेइमान गर्दैन तर अरू चढ्दा बेइमान गरी लडाइदिन्छ । '
दाजु गगनबहादुरलाई साथ लिएर पहिलोपटक गाउँमा स् वास् थ्य चौकी खोलेका बखतबहादुर यति प्यारो घोडा अपहरणमा पर्दा निकै असहाय भएका थिए । 'कहिले घोडा लगेर दुःख दिन्थे त कहिले घरबाट उठिबास लाएर' उनी झोक्किए, 'सर्बहारा जनताका नेता अरे, दुनियाँको घरखेती कब्जा गरेर हुन्छ ?'माओवादीसँग 'बरु मेरो घरजग्गा केही फिर्ता चाहिँदैन घोडा दिए पुग्छ' भनेर सेतेलाई फिर्ता मागेको सम्झँदै उनले 'घोडाको निम्ति ज्यान पनि दिन पछि हटि्दनँ' भने ।
यति मायालु घोडा उनले ६० हजार रुपैयाँमा किनेर ल्याएका थिए अरे । अहिले अर्बौ रुपैयाँ दिए पनि कसैलाई नबेच्ने वाचा गर्छन् बखतबहादुर ।
भन्छन् 'छोराछोरी र श्रीमतीले मलाई बोक्दैनन्, त्यही भएर छोरीछोरी वा श्रीमती जे भने पनि यही घोडा हो ।'
गाउँमा घोडा चढ्ने पहिलो व्यक्ति नै बखतबहादुर हुन् । उनले एक दर्जन जति घोडा किनेर चढेका छन् । तर सेते घोडाको जस्तै माया अरू कुनै घोडाको पनि नलागेको उनी बताउँछन् ।
उनका नाति बिहानैदेखि घोडाको स्याहार गर्न खटिन्छन् । दैनिक एउटा अण्डा र एक पाथी मकै घोडाको खान्की छ ।
------------- prachanda--------------